Bəharistan (fars. بهارستان) sözü Azərbaycan dilində əsasən iki əsas mənada işlənir:
Birinci məna: "Bəharistan" sözü əslində farsca "bəhar" (yaz) və "istan" (yer, məkan) sözlərinin birləşməsindən əmələ gəlib və yaz yeri, bahar bağçası, gülüçiçəkli və yaşıllıqla zəngin ərazi mənasını verir. Bu mənada o, təbiətin yaz fəslindəki gözəlliyini, canlılığını, rəngarəngliyini və ətirlərini əks etdirir. Sözün bu mənası şairlər tərəfindən tez-tez obrazlı ifadələrdə, təbiət təsvirlərində və gözəllik simvolu kimi işlədilir. Təsəvvür edin: ətirli güllərlə örtülmüş geniş bağlar, yarpaqlı ağaclar, cəh-cəh vuran quşlar... budur bəharistanın canlandırdığı mənzərə.
İkinci məna: Mətndə də qeyd olunduğu kimi, "Bəharistan" sözü məcazi mənada elm və bilik mərkəzi, irfan yeri kimi də istifadə oluna bilər. Mir Cəlalın misalında olduğu kimi ("Dəbistan bir bəharistan, onun əzharı irfandır") burada "dəbistan" (məktəb) bir "bəharistan"a, yəni elm və hikmətlə zəngin bir məkana bənzədilir. "Əzharı irfandır" ifadəsi isə bu məkanın bəhrəsinin (meyvəsinin) irfan, yəni dərin bilik və anlayış olduğunu vurğulayır. Beləliklə, "Bəharistan" sözü, həm fiziki, həm də metafiziki gözəllik və zənginliyi ifadə edən çoxşaxəli bir mənaya malikdir.
Yekun olaraq, "Bəharistan" sözü sadəcə bir coğrafi məkanı deyil, həm də təbiətin gözəlliyinin, elm və biliyin zənginliyinin simvolunu təşkil edən poetik və məcazi bir ifadədir.