Bəhadir sözü farsca mənşəli olub (bahadır - بهادر), qəhrəman, cəsur, igid, şücaətli, cəsarətli, qorxmaz deməkdir. Əslində, sadəcə “cəsur” sözünün sinonimi olmaqdan xeyli daha çox mənaya malikdir.
Bəhadir sadəcə döyüş meydanında göstərilən cəsarəti deyil, həm də həyatın bütün çətinliklərinə qarşı göstərilən mübarizə ruhunun, inadkarlığın, qətiyyətliliyinin təcəssümüdür. Bu, qorxunun üstündən asanlıqla keçmək deyil, həm də məsuliyyət hissini, ədalətə olan bağlılığı, prinsipiallığı əhatə edən daha mürəkkəb bir anlayışdır.
Tarix boyu bəhadirlər əfsanələrə çevrilmiş, onların qəhrəmanlıqları nəsillər boyu ədəbiyyatda, rəvayətlərdə əks olunmuşdur. Onlar yalnız düşmənlərlə deyil, həm də haqsızlıqla, ədalətsizliylə mübarizə aparmış, öz xalqlarının, öz ideallarının müdafiəçisi olmuşlar. Beləliklə, bəhadir yalnız fiziki gücün deyil, həm də mənəvi gücün, əzmin, iradənin simvoludur.
Müasir Azərbaycan dilində bəhadir sözü daha çox poetik və ya rəsmi üslubda işlədilir, gündəlik danışığımzda daha çox “cəsur”, “igid” kimi sinonimlərinə üstünlük verilir. Lakin bu sözün köhnə, tarixi bir lüğəvi zənginliyə malik olması onu daha da əhəmiyyətli edir. Bəhadir olmaq yalnız fiziki cəsarətdən daha artıq bir şeydir; bu, həyatın bütün maneələrini dəf etməyə yönəlmiş bir mənəvi qüvvənin, daxili gücün təzahhürüdür.