Bədşəkil sözü farsca "bəd" (pis) və ərəbcə "şəkil" (görünüş, biçim) sözlərinin birləşməsindən əmələ gəlmişdir. Lüğətlərdə sadəcə "pis görünüşlü, çirkin, biçimsiz" kimi tərif olunsa da, bu sözün mənası daha geniş və dərin mənalar ehtiva edir.
Bədşəkil, sadəcə fiziki görünüşün xoşagəlməzliyini ifadə etməklə kifayətlənmir. O, həm də estetik baxımdan qeyri-harmonik, gözə xoş gəlməyən hər hansı bir şeyə aid edilə bilər. Məsələn, bədşəkil bir bina, bədşəkil bir rəsm əsəri və ya hətta bədşəkil bir yazı tərzi barədə danışmaq olar. Bu, şəklin, quruluşun və ya təşkili gözə zərif, ahəngdar və xoş görünməyən halını ifadə edir.
Sözün mənası kontekstdən asılı olaraq müxtəlif nüanslar da qazana bilər. Məsələn, "bədşəkil adam" deyərkən, yalnız fiziki görünüşü nəzərdə tutmaq olmaz. Burada insanın davranışları, xarakteri və ümumi təsiri də nəzərə alınır. Belə bir ifadə insanın daxili gözəlliyinin xarici görünüşündə əks olunmamasının və ya xarici görünüşün daxili keyfiyyətlərlə uyğun gəlməməsinin ifadəsidir.
Qısacası, bədşəkil sözü "çirkin" və ya "biçimsiz" sözlərinin sadə sinonimi deyil. O, daha geniş bir məna daşıyaraq, gözə xoş gəlməyən, qeyri-harmonik, estetik cəhətdən qənaətbəxş olmayan hər şeyi əhatə edir və kontekstdən asılı olaraq daha incə mənalar da qazana bilir.