Bədniyyət (fars. bəd + ər. niyyət) sifəti, əsasən pis niyyət, zərərli məqsəd daşıyan insanlara aid edilir. Lüğətlərdə sadəcə "niyyəti, qəsdi, fikri, arzusu pis olan" kimi təriflənsə də, bədniyyətlilik daha çox qəsdkarlıq, hiyləgərlik və gizli zərərvericilik əlamətləri ilə xarakterizə olunur. Sadəcə pis düşünmək deyil, bu düşüncəni əmələ çevirmək, başqalarına ziyan vurmaq istəyi bədniyyətin əsasını təşkil edir.
Bədniyyətli insan, əksər hallarda öz niyyətini gizlətməyə çalışır. O, xəyanətkar, ikiüzlü, aldadıcı ola bilər. Sözləri ilə əməlləri arasındakı uyğunsuzluq, bədniyyətli insanın ən bariz xüsusiyyətlərindən biridir. Xaricdən xoş görünməyə çalışsa da, içində başqalarına zərər vurmaq planları qurur.
Bədniyyətin təzahür formaları müxtəlifdir. Bu, açıq təhdid və təcavüzdən tutmuş, gizli intriqalar qurmağa, dezinformasiya yaymağa, şər-böhtan atmağa qədər geniş spektrdə ola bilər. Bədniyyətli insanın hərəkətləri həm fərdi, həm də ictimai həyatda ciddi problemlər yarada bilər, etimadın sarsılmasına, qarşıdurmalara və hətta cinayət əməllərinə səbəb ola bilər.
Qədim ədəbiyyatımızda da bədniyyətli obrazlara tez-tez rast gəlirik. Bu obrazlar əsərlərdə müxtəlif motivlərə xidmət edərək, həm süjetin inkişafında, həm də əsərin əsas ideyasının ortaya qoyulmasında mühüm rol oynayırlar. Beləliklə, bədniyyət, sadəcə bir lüğət sözü deyil, həm də insan psixologiyasını, sosial münasibətləri və ədəbi yaradıcılığı anlamaq üçün vacib bir anlayışdır.