Bədnal sözü farsca "bəd" (pis, yaramaz) və ərəbcə "nəl" (nal, nalça) sözlərinin birləşməsindən əmələ gəlmişdir. Lüğətlərdəki qısa izahı qənaətbəxş olmasa da, sözün arxasında daha zəngin bir məna gizlənir.
Əslində, "bədnal" sadəcə "özünü nalçalamağa qoymayan at" mənasını verməkdən daha çox şey ifadə edir. Bu, inadkar, özbaşınalıq edən, hər hansı bir hökmə və ya təlimata tabe olmağı rədd edən bir heyvanı təsvir edir. Nalçalamaq, atın ayaqlarına nal taxılmasını nəzərdə tutur – bu da əhliləşdirilmiş bir atın idarə olunması və işlədilməsi üçün zəruri bir prosedurdur. Bədnal at isə bu proseduru qəbul etmir, öz azadlığını və özbaşınalığını qoruyur.
Bu məna simvolik olaraq daha geniş kontekstlərə də yayıla bilər. "Bədnal" sözü, hər hansı bir qaydaya, nizam-intizamlığa, və ya səlahiyyətə tabe olmaq istəməyən, özünü idarə etməyə çalışan, özbaşına hərəkət edən hər bir varlıq üçün istifadə oluna bilər. Məsələn, "bədnal insan" ifadəsi qəbul edilmiş sosial normaları və qaydaları rədd edən, özünəməxsus bir həyat tərzi yaşayan şəxsi təsvir edə bilər.
Beləliklə, "bədnal" sözünün sadə bir heyvan təsviri olduğunu düşünmək səhv olardı. Bu söz, inadkarlığı, müqaviməti, özbaşınalığı və azadlığa olan istəyi ifadə edən daha geniş və metaforik bir mənaya malikdir. Bu baxımdan, "bədnal" sözü dilin zənginliyini və bir sözün müxtəlif kontekstlərdə necə çoxmənalı istifadə oluna biləcəyini göstərən maraqlı bir nümunədir.