Bədihəçi sözü, Azərbaycan dilinin izahlı lüğətlərində "bədihə ilə danışan, bədii yaradıcılıqla məşğul olan şəxs" kimi izah olunsa da, daha geniş və dəqiq bir təsvirə ehtiyac duyur. Çünki bu tərif, bədihəçiliyin bütün çalarlarını əhatə etmir.
Əslində, bədihəçi, sözün həqiqi mənasında, özünəməxsus bir yaradıcılıq qabiliyyətinə malik olan, fikirlərini təbii və spontan şəkildə, hazırlıq olmadan, sözün əsl mənasında "yerindəcə" ifadə edən şəxsdir. Bu, sadəcə düzgün danışmaq bacarığı deyil, eyni zamanda, dilin incəliklərini, ritmini, ahəngini duymaq, əsərin məzmununu səlis və təsirli şəkildə çatdırmaq qabiliyyətidir. Bədihəçiliyin əsasını, fikrin sürətli işlənməsi, yaradıcı təxəyyül və qüvvətli ifadə qabiliyyəti təşkil edir.
Bədihəçiliyin müxtəlif növləri mövcuddur. Məsələn, poetik bədihəçilik, nəsr bədihəçiliyi, musiqi bədihəçiliyi və s. Hər bir növ, özünəməxsus xüsusiyyətlərə malikdir. Məsələn, poetik bədihəçilikdə qafiyə, ritm, üslub böyük əhəmiyyət kəsb edir. Nəsr bədihəçiliyində isə fikrin aydınlığı, təsvirin canlılığı əsasdır.
Tarix boyu bir çox məşhur şairlər, yazıçılar, musiqiçilər öz bədihəçilik qabiliyyətləri ilə tanınıblar. Onların əsərləri, özünün təbii və spontan tərz ilə oxucuları və dinləyiciləri heyran etmişdir. Bədihəçilik, improvizasiya qabiliyyəti, öz-özünə yaradıcılıq etmə bacarığı olarak, insanın yaradıcı potensialının ən gözəl təzahürlərindən biridir.
Beləliklə, bədihəçi sadəcə söz uyğunlaşdırmaqla məşğul olan şəxs deyil, özünün yaradıcılıq qabiliyyəti ilə ətrafını heyrətə gətirən, fikirlərini təbii və səlis şəkildə ifadə edən, dil ustasıdır.