Bədheykəl (fars. bəd + ər. heykəl) sifəti, pis görünüşlü, bədəni yöndəmsiz və biçimsiz olan şəxs üçün işlədilir. Sözün etimologiyasına nəzər salsaq, farsca "bəd" (pis) və ərəbcə "heykəl" (heykəl, biçim, quruluş) sözlərinin birləşməsindən əmələ gəldiyini görürük. Beləliklə, "bədheykəl" sözü əslində "pis biçimli" mənasını verir.
Bu termin sadəcə bədənin fiziki quruluşuna aid deyil, həmçinin ümumi görünüşə də aid ola bilər. Yəni, bir insanın bədəni mütləq yöndəmsiz olmasa da, geyimi, davranışı və ümumi təsiri pis təəssürat yaradırsa, ona "bədheykəl" deyə bilərik. Bu, sözün məcazi mənasının da olduğunu göstərir.
Bədheykəllik anlayışı, cəmiyyətin gözəllik standartlarına və fərdi zövqlərə görə dəyişə bilər. Bir mədəniyyətdə bədheykəl hesab edilən bir insan, digər bir mədəniyyətdə gözəl və cazibədar görünə bilər. Bu da "bədheykəllik" anlayışının nisbiliyini vurğulayır.
Ədəbiyyatda "bədheykəl" sözü tez-tez şəxsiyyətin mənfi cəhətlərinin təsvirində işlədilir. Mənfi obrazların xarici görünüşünü təsvir edərkən, oxucuda onlara qarşı mənfi münasibət yaratmaq üçün istifadə olunur. Lakin, bəzən müəllif bu sözü ironik və ya satirik məqsədlə də istifadə edə bilər.
Nəticə etibarilə, "bədheykəl" sözü sadəcə fiziki görünüşü deyil, həm də ümumi təsiri əhatə edən, mədəniyyətə və kontekstdən asılı olaraq mənası dəyişə bilən bir termindir.