Bədgu (fars. بَدگو) sözü Azərbaycan dilində əsasən başqaları haqqında pis danışan, qeybət edən şəxs mənasında işlənir. Lüğətlərdəki qısa izah, sözün zəngin məna çalarlarını tam əks etdirmir. Bədgu sadəcə "pis danışan" deyil, həm də böhtan atan, yalan danışaraq başqalarının adını ləkələyən, arxadan danışıqlar quran və nəticədə insanların arasını pozmağa çalışan bir insana işarə edir. Sözün kökü olan farsca "bəd" (بد) - pis və "gu" (گو) - danışmaq sözlərinin birləşməsindən əmələ gəldiyini nəzərə alaraq, bədgunun danışığı yalnız pis deyil, həm də zərərli, məkrli, məqsədli olduğunu anlayırıq.
Füzuli misalında olduğu kimi, bədgu sözü həm sifət, həm də isim kimi işlənə bilər. "Nəyçün sənə tənə edə bədgu?" misalında "bədgu" qeybət edən şəxs mənasında isim kimi işlənir. Bu isə sözün yalnız bir fərdin xarakteristikası kimi deyil, həm də hərəkəti təsvir edən bir anlayış kimi də istifadə olunabilecəyini göstərir. Yəni, hər hansı bir pis danışığı da bədgu adlandırmaq olar.
Bədgu olmaq, insanlar arasında etimadı pozur, ədavət yaradır və cəmiyyətdə mənfi atmosfer yaradır. Bu səbəbdən də bədgu cəmiyyətdə arzuolunmaz bir keyfiyyət sayılır və tənqid edilir. Sözün psixoloji aspektini də nəzərə almaq vacibdir. Bədgu adətən öz əksikliklərini gizlətmək, özünə inam qazanmaq və ya başqalarını aşağılamaq üçün başqalarını pisləyir. Ona görə də bədgu insanı tanımaq və onunla ünsiyyətdə ehtiyatlı olmaq lazımdır.
Qısacası, bədgu sadəcə "pis danışan" deyil, özündə böhtan, qeybət, yalançılıq, ədavət toxumu səpmək kimi mənfi keyfiyyətləri birləşdirən kompleks bir anlayışdır. Bu söz, insanların davranışlarını təhlil edərkən, onların əxlaqi keyfiyyətlərini qiymətləndirərkən çox əhəmiyyətli bir termindir.