Bədəsl sözü farsca "bəd" (pis) və ərəbcə "əsl" (əsil, həqiqi) sözlərindən əmələ gəlmiş bir köhnə Azərbaycan sözüdür. Əsl mənası "əsli pis, zatı pis, mayası pis" deməkdir. Bu, sadəcə görünüşdə deyil, mahiyyət etibarilə də pis olanı, əsil və ya nəcib olmayanı ifadə edir. Sözün kökündəki ziddiyyət – "pis əsil" – paradoksal bir təsviri yaradır və şəxsin həm əsil-nəcabətsiz, həm də əxlaqsız, rəzil olduğunu vurğulayır.
Bədəsl ifadəsi yalnız insanlara deyil, əşyalara, hadisələrə də şamil edilə bilər. Məsələn, "bədəsl niyyət", "bədəsl iş" kimi ifadələr pis niyyətlə və ya pis nəticə ilə başa çatacaq işləri təsvir edir. Bu sözün işlənməsindəki incəlik, sadəcə pisliyə deyil, pisliyin kökündən, mahiyyətdən gəldiyini vurğulamaqdadır.
Müasir Azərbaycan dilində bədəsl sözü nadir hallarda işlənsə də, ədəbiyyatımızda, xüsusilə də köhnə əsərlərdə rast gəlinir. Sözün söyüş mənasında da işlənməsi onun ifadə gücünün və emosional təsirini göstərir. Bu, sözün dərin mənfi konnotasiyasına işarədir və həmsöhbətdə kəskin nəfəs almağa səbəb ola biləcək güclü bir ifadədir. Bədəsl sözü, dil tariximizdə məna zənginliyi və ifadə qüvvəsi ilə seçilən maraqlı bir leksik vahiddir.