Bədəfkar sözü farsca "bəd" (pis, şər) və ərəbcə "əfkar" (fikir, düşüncə) sözlərindən əmələ gəlmiş bir birləşmədir. Əslində, "pis düşüncəli" mənasını verir və bu, sadəcə "sui-qəsdçi" və ya "cinayətkar" kimi dar mənalarla kifayətlənməkdən daha geniş bir kontekstdə düşünülməlidir.
Lüğətlərdə əsasən "sui-qəsdçi" və "cani" kimi təriflərlə rastlaşırıq, ancaq bədəfkar termini daha çox mənfi niyyətlərə sahib, qəddar və xain bir şəxsi təsvir edir. Sadəcə bir cinayət törətməsi ilə deyil, həm də bu cinayəti törətməkdəki planlılığı, hiyləsi və pis niyyətləri ilə fərqlənir. Ona görə də, "sui-qəsdçi" və "cani" sözləri onun mənasını tam əhatə etmir.
Bədəfkar, sui-qəsd planlayan, gizlincə və xaincəsinə hərəkət edən, qurbanının etimadını sui-istifadə edən bir şəxsi ifadə edir. O, yalnız qanun pozuntusu törətməklə kifayətlənmir, eyni zamanda hərəkətlərində əxlaqsızlıq, alçaqlıq və qəddarlıq nümayiş etdirir. "Kəlbalı naməlum bədəfkar tərəfindən qəflətən vurulmuşdur" cümləsində də bu xainlik və qəflət elementi aydın şəkildə görünür.
Beləliklə, bədəfkar sözünün mənası yalnız hüquqi bir termin kimi deyil, həm də etik və mənəvi bir tərəfi əhatə edir. O, cinayətkarın həm əməlində, həm də niyyətindəki pisliyi vurğulayır. Bu sözün zənginliyi və çoxşaxəliliyi onu ədəbi əsərlərdə daha təsirli və mənalı edir.