Bədəbəddə: Bu söz Azərbaycan dilinin zəngin ifadə vasitələrindən biri olub, çətin, pis vəziyyəti, ümidsizliyi, çıxılmazlığı ifadə edir. Sadəcə "pis ayaqda" və ya "bərk ayaqda" olmaqdan daha geniş bir məna kəsb edir. "Bədəbəddə" qalmaq, həm fiziki, həm də mənəvi olaraq ağır bir vəziyyətdə olmaq deməkdir; bir növ hər tərəfdən darıxdırılmış, köməksiz və çarəsiz qalmaq halını təsvir edir.
Sözün kökünün dəqiq etimologiyası hələ də araşdırma mövzusudur, ancaq dilçilər tərəfindən onun qədim türk dillərindən gəldiyi düşünülür. "Bəd" (pis) və "bəd" (şiddətli, ağır) sözlərinin birləşməsindən əmələ gəlmiş ola bilər. Yaxud da, "bəd" sözü ilə bir başqa kökün birləşməsi nəticəsində yaranmış ola bilər. Bu ikinci halda isə əlavə araşdırmalar tələb olunur.
"Bədəbəddə" qalmaq, yalnız maddi çətinliklərlə deyil, həm də mənəvi sarsıntılarla, əlaqələrin pozulması ilə, ümidlərin puç olması ilə əlaqəli ola bilər. Bu söz, həm də bir növ kəskinliyi, çıxılmazlığı vurğulayan təsviri bir ifadədir. Məsələn, "işlərim bədəbəddədir", "vəziyyətimiz bədəbəddədir" kimi ifadələr sadəcə çətinliyi deyil, həm də bunun yaratdığı ümidsizliyi, çarəsizliyi ifadə edir.
Beləliklə, "bədəbəddə" sözü sadəcə bir lüğət mənasından daha çox, Azərbaycan dilinin ifadə qabiliyyətini göstərən, emosional yüklənmiş və məcazi mənalarla zəngin bir sözdür. Onun işlədilməsi nitqə canlılıq və rəngarənglik gətirir.