Bədbuy (fars. əsilli) sifəti, əsasən pisliyi, xəlqinin qəddarlığını və şəfqətsizliyini ifadə edir. Sadəcə "pisqoxulu" kimi dar mənada başa düşülməməlidir. Bədbuy olan şəxs yalnız pis niyyətli deyil, həm də bu pisliyi həyata keçirməkdən çəkinməyən, hərəkətləri ilə ətrafındakılara zərər verməkdən ləzzət alan biridir. Onun hərəkətləri planlı, düşünülmüş və mənfurdur.
Lüğətdəki "zəqqum ağacının hər şaxəsində yetişmiş min cür meyvələri var ki, hamısı acı, bədbuy və şeytan başına oxşayırlar" misalında bədbuy sözü, zəqqum meyvələrinin yalnız acı deyil, eyni zamanda mənfur, iyrənc və əxlaqsız bir təbiətə malik olduğunu vurğulayır. Yəni, burada acı dad metaforik olaraq bədbuyun mənəvi, ruhani iyrəncliyini, şeytan başı bənzəri isə onun qəddar və hiyləgər təbiətini ifadə edir.
Beləliklə, bədbuy yalnız "pis" olmaqdan daha geniş mənaya malikdir. Bu, daxili bir pislik, qəddarlıq və şəfqətsizlik mənbəyini ifadə edən, qaranlıq, təhlükəli bir xasiyyətin təsviridir. Bu söz həm də şəxsin əməllərinin deyil, əsl mahiyyətinin pis olduğunu göstərir.