Bədbihesab sifəti farsca "bəd" (pis, yaman) və ərəbcə "hesab" (hesablama, düşüncə, fikir) sözlərindən əmələ gəlmişdir. Əslində, "pis hesablanmış", "yanlış hesablanmış" mənasını verir. Ancaq zaman keçdikcə dilin inkişafı ilə bu sözün mənası daha genişlənmiş və "tamamilə haqsız", "əsassız", "dəlillərlə təsdiq olunmayan", "məntiqdən uzaq", "qeyri-məntiqi", "sözünün üstündə durmayan", hətta "yalançı" kimi mənalar da qazanmışdır. Yəni, bədbihesab iddia, fikir, söz, hərəkət, hətta insan üçün də işlənə bilər.
Bədbihesab sözü sadəcə yanlışlığı ifadə etmir; o, həm də bu yanlışlığın əsassızlığını, düşünülməmişliyini, hətta qəsdən edilməsini vurğulayır. Bir sözlə, bədbihesab olan bir şey həm səhvdir, həm də etibarsızdır. Misal üçün, "bədbihesab ittiham" ifadəsi sadəcə yanlış ittiham deyil, həm də əsassız, sübutsuz, yalançı ittihamdır.
Yoldaşının "Danışma bədbihesab!" dediyi misalında isə bu söz, söhbət ərzində söylənən sözlərin əsassız, düşünülməmiş, və ya hətta qəsdən yalan olduğunu ifadə edir. Yoldaş, sözlərinin həqiqətə uyğun olmadığını, əsassız olduğunu və deyilməməli olduğunu bildirir.
Qısacası, bədbihesab sözü, sadə bir "yanlış" sözündən daha güclü və daha çox məna yükü daşıyan, əsassızlığı, düşünülməmişliyi və etibarsızlığı vurğulayan bir sifətdir. Müasir Azərbaycan dilində geniş istifadə olunan bu söz, ədəbiyyatda və gündəlik danışıqda dəqiq və ifadəli bir vasitə kimi xidmət edir.