Bədbəxt (fars. bəd və ər. bəxt sözlərindən) sifət olaraq "talesiz, bəxtsiz, taleyi pis, uğursuz" mənalarını ifadə edir. Sözün kökündəki "bəd" (pis) və "bəxt" (taley, qismət) sözləri, insanın həyatında xoşagəlməz hadisələrin, uğursuzluğun və şansızlığın üstünlük təşkil etdiyini göstərir. Beləliklə, bədbəxt insan, həyatının müxtəlif sahələrində – sevgi, iş, sağlamlıq və s. – tez-tez mənfi hadisələrlə qarşılaşan, pis taleyə sahib şəxs kimi təsvir olunur.
Bədbəxtlik, sadəcə olaraq bir sıra mənfi hadisələrin ardıcıl baş verməsi deyil, həm də bu hadisələrə münasibətin, həyata baxış bucağının təsiri ilə formalaşan bir vəziyyətdir. Bir insanın bədbəxtliyini müəyyənləşdirmək üçün obyektiv meyarlar olsa da, subyektiv hisslər və düşüncələr də mühüm rol oynayır. Bəzi insanlar eyni hadisələrə fərqli reaksiya verə bilər və bir hadisəni bəziləri üçün bədbəxtlik, digərləri üçün isə yeni bir təcrübə kimi dəyərləndirə bilər.
Bədbəxtlik anlayışı, ədəbiyyat və incəsənətdə də geniş istifadə olunur. Bədbəxt qəhrəmanlar, taleyin zülmünə məruz qalan, həyatda çətinliklər yaşayan, ancaq mübarizə ruhu ilə yaşamağa davam edən obrazlar kimi təsvir edilir. Bu obrazlar vasitəsilə insanların əzab-əziyyəti, ümidsizlikləri və həyatın qarşılaşdırdığı çətinliklər əks olunur. Məlumatda verilən nümunədə olduğu kimi, "bədbəxt faciə" ifadəsi böyük bir kədər və itki ilə nəticələnən faciəvi bir hadisəni ifadə edir.
Qısacası, "bədbəxt" sözü, həm konkret hadisələrə, həm də ümumi bir həyat vəziyyətinə aid edilə bilən çoxşaxəli bir anlayışdır. Bu, yalnız şansızlığın təsviri deyil, həm də subyektiv hisslərin, həyata münasibətin və taleyin qarşısına çıxardığı maneələrin birləşməsidir.