Bədavaz sözü fars dilindən gəlmiş bir sifət olub, əsasən səsin xoşagəlməzliyinə, çirkinliyinə işarə edir. Lüğətlərdə sadəcə "pis səsli, çirkin səsli" kimi tərif olunsa da, mənası daha çox təfərrüata malikdir.
Bədavaz səs yalnız qulağa xoş gəlməməklə kifayətlənmir, həm də dinləyəndə narahatlıq, əsəbilik və ya hətta iyrənmə hissi yarada bilər. Səsin tonu, yüksəkliyi, ritmi və tembri bədavazlığı müəyyən edən amillərdir. Sözün əhatə etdiyi səs çaları müxtəlif ola bilər: qışqırıq, cırıldama, inilti, qarışıq və anlaşılmaz danışıq, səsin qırılması və s. Hətta bəzən sakit səs də, əgər tonu və tembri xoşagəlməzsə, bədavaz kimi qəbul edilə bilər.
Bədavazlıq anlayışı yalnız insan səsinə aid deyil. Məsələn, bəzi musiqi alətlərinin səsi də bədavaz adlandırıla bilər. Həmçinin, təbiətdəki bəzi səslər də (məsələn, qırıq şüşələrin səsi, metalın sürtülməsi və s.) bədavaz kimi qəbul oluna bilər. Beləliklə, bədavazlıq subyektiv bir anlayışdır və fərdi qavrayışa bağlıdır, lakin ümumi olaraq xoşagəlməz, disharmonik səs kimi müəyyən edilir.
Maraqlı bir məqam odur ki, bədavaz sözü yalnız səsə aid deyil, bəzən məcazi mənada da istifadə oluna bilər. Məsələn, “bədavaz şayiələr” ifadəsi, xoşagəlməz, inandırıcı olmayan və ya hətta yalan informasiyaları bildirir. Bu da sözün ifadə etdiyi xoşagəlməz təsiri genişləndirərək onun məna dairəsini daha da zənginləşdirir.