Becərtmə sözü "becərtmək" fellərinin məsdər forması olub, əsasən iki əsas mənada işlənir. Birinci və daha geniş yayılmış mənası bir işin bacarıqsız, qabiliyyətsiz və ya səhlənkar şəkildə yerinə yetirilməsi deməkdir. Bu mənada becərtmə, işin keyfiyyətsizliyinə, səriştəsizliyə və nəticədə uğursuzluğa işarə edir. Mütəxəssis olmayan birinin mürəkkəb bir texniki cihazı təmir etmə cəhdi, ya da bir peşəkarın işini bacarıqsızca yerinə yetirməsi becərtmə nümunəsi ola bilər.
İkinci mənası isə daha incə bir çalar əks etdirir və bilərəkdən edilən səhlənkarlıq, laqeydlik və ya qəsdən keyfiyyətsiz iş görülməsi kimi başa düşülə bilər. Bu mənada becərtmə, sadəcə bacarıqsızlıqdan deyil, eyni zamanda, məsuliyyətsizlikdən, qeyri-ciddiliyədən və ya hətta qəsdən zərər vurmaq niyyətindən qaynaqlana bilər. Məsələn, bir işçinin işini qəsdən yarımçıq qoyması və ya məsuliyyətsiz davranaraq lazımınca səy göstərməməsi becərtmənin bu ikinci mənasına uyğun gəlir.
Maraqlı bir tərəf də odur ki, becərtmə sözü həm işin özü, həm də o işin nəticəsində əmələ gələn keyfiyyətsiz məhsul və ya əsər üçün işlənə bilər. Yəni həm "o işi becərtmə ilə gördü" , həm də "bu, əsl becərtmə əsəridir" kimi ifadələr dilçilik baxımından qəbul edilə bilər.
Beləliklə, becərtmə sözü sadəcə bacarıqsızlığı deyil, arxasında duran mənfi niyyəti, məsuliyyətsizliyi və keyfiyyətsizliyi də əhatə edən daha geniş bir məna spektrini ifadə edir və bu da onu zəngin və çoxmənalı edir.