Bayronizm, XIX əsrin əvvəllərində, əsasən Qərbi Avropada, İngilis romantizm şairi Lord Bayronun əsərlərinin güclü təsiri altında formalaşmış bir ədəbi və mədəni cərəyandır. Sadəcə bir ədəbi məktəb deyil, həm də bir həyat tərzi, bir ideoloji mövqe və hətta bir sosial hərəkat kimi dəyərləndirilə bilər.
Bayronun əsərlərindəki qəhrəmanlar – qüdrətli, qüsurlu, üsyankar, cəmiyyət tərəfindən anlaşılmayan və tez-tez məhv olan romantiklər – o dövrün gənclərində güclü rezonans doğurdu. Bu qəhrəmanlar, öz fərdiliyinə, azadlıqlarına və ehtiraslarına sadiq qalmaqla, mövcud sosial normalara və konvensiyalara açıq şəkildə meydan oxuyurdular. Bayronun öz həyatı da, onun əsərlərindəki bu üsyankar obrazlarla bir çox oxşarlıqlar daşıyırdı; onun eksantrik yaşam tərzi, siyasi baxışları və romantik münasibətləri Bayronizmin yayılmasına əlavə stimul yaradırdı.
Bayronizm, melankoli, üsyan, qəhrəmanlıq, tənha olmaq, həyatın mənasızlığı, cəmiyyətə qarşı nifrət və ehtiras kimi temaları əhatə edirdi. Bayronun əsərlərindəki qaranlıq və dramatik elementlər, əsərlərin qəhrəmanlarının təcrid olunmuşluğu və acılıqları, o dövrün intellektuallarını və yaradıcılarını özünə cəlb etmiş və Bayronizmin yayılmasına kömək etmişdir. Bu cərəyanın təsiri ədəbiyyatdan kənara çıxaraq, rəssamlıq, musiqi və teatr kimi digər incəsənət sahələrində də özünü göstərmişdir.
Qeyd etmək lazımdır ki, Bayronizm bir çox müxtəlif ifadə tərzinə malik idi və müxtəlif ölkələrdə müxtəlif şəkildə təzahür edirdi. Lakin ümumi məxrəc Bayronun yaradıcılığının güclü təsiri və onun əsərlərindəki əsas mövzuların və obrazların təqlid edilməsi olmuşdur. Bu gün də Bayronizmin izi ədəbiyyatda və mədəniyyətdə özünü göstərir və müasir incəsənətə təsirini davam etdirir.