Təbiət Mənası: Canlı və cansız varlıqların ümumi adı, ətraf mühit, aləm. Sinonimləri: Aləm – Mənası: Kainat, dünya, varlıq aləmi.Nümunə: Aləmin qanunları dəyişməzdir. Xilqət – Mənası: Yaradılış...

Mənası: Fitri, anadangəlmə, özündən olan, süni olmayan, təsadüfi olmayan. Sinonimləri: Fitri – Mənası: Anadangəlmə, təbiətən belə olan.Nümunə: Onun fitri istedadı hamını heyran edirdi. Anadangəl...

Təbii Mənası: Həqiqi, süni olmayan, öz-özünə meydana gəlmiş, təsadüfi olmayan. Sinonimləri: Həqiqi – Mənası: Əsl, doğru, saxta olmayan.Nümunə: O, həqiqi dostumdur. Xalis – Mənası: Saf, təmiz, qa...

Mənası: Adi, normal, süni olmayan, öz-özünə yaranmış. Sinonimləri: Təbii – Mənası: Suni müdaxilə olmadan mövcud olan. Nümunə: Təbii gözəllikləri ilə məşhur bir yer idi. Adi – Mənası: Fərqli bir ...

Mənası: Adilik, sadəlik, süni olmayan hal, təbii olma xüsusiyyəti. Sinonimləri: Sadəlik – Mənası: Sadə olma xüsusiyyəti, mürəkkəblikdən uzaq olma. Nümunə: Onun sadəliyi hər kəsi cəlb edirdi. Adi...

Mənası: Həqiqətə, əslliyə uyğunluq; süni, saxta olmayan hal; təbii olaraq mövcud olan vəziyyət. Sinonimləri: Həqiqilik – Mənası: Gerçəkliyə, əslliyə uyğunluq.Nümunə: Rəsmin təsvir etdiyi hadisənin...

Təbiiləşmə Mənası: Adil olmaq, ədalətli olmaq, haqq-ədaləti bərqərar etmək, haqq tapmaq, ədalətli həll yolu tapmaq Sinonimləri: Adiləşmə – Mənası: Ədalətli və haqlı hala gəlmə, ədalətin bərqərar ...

Təbiiləşmə Mənası: Həqiqiləşmə, əslləşmə, xalisləşmə prosesi; təbii hala gəlmə. Sinonimləri: Həqiqiləşmə – Mənası: Həqiqi hala çevrilmə, gerçəkləşmə. Nümunə: İddianın həqiqiləşməsi üçün s...

Təbiiləşmək Mənası: Adiləşmək, haqq-ədalətə uyğun hala gəlmək, ədalətli olmaq. Sinonimləri: Adiləşmək – Mənası: Ədalət prinsiplərinə uyğunlaşmaq, ədalətli olmaq. Nümunə: Vəziyyət nəhayət ...

Təbiiləşmək Mənası: Həqiqi olmaq, əsl halını almaq, öz təbiətinə qayıtmaq, xalisləşmək. Sinonimləri: Həqiqiləşmək – Mənası: Gerçəkləşmək, əslini tapmaq. Nümunə: Onun dedikləri zamanla həq...

Təbiət Mənası: Əsl, mahiyyət, xassə, keyfiyyət; ətraf mühit, canlılar aləmi, kainat. Sinonimləri: Əsl – Mənası: Doğru, həqiqi, əsil. Nümunə: Onun əsl niyyəti məlum deyildi. Mahiyyət – Mənası: Ə...

Mənası: Xasiyyət, əxlaq, xarakter. Sinonimləri: Xasiyyət – Mənası: İnsanın daxili aləmini, davranışlarını müəyyən edən əsas xüsusiyyətlər toplusu.Nümunə: Onun xoş xasiyyəti hamını cəlb edirdi. Ə...

Mənası: Xasiyyətli, özünəməxsus xüsusiyyətləri olan, təbiətinə uyğun. Sinonimləri: Xasiyyətli – Mənası: Müəyyən xasiyyətə malik olan, xarakterik.Nümunə: O, çox xasiyyətli bir insandır. Özünəməxs...

Təbiətən Mənası: Keyfiyyətcə, mahiyyətcə, özündən asılı olaraq, fitrətən. Sinonimləri: Fitrətən – Mənası: Doğulmaqdan, yaratmaqdan gələn, təbii olaraq.Nümunə: O, fitrətən mehriban bir insandı. ...

Təbiətən Mənası: Xasiyyətcə, özündən asılı olaraq, fitrətən. Sinonimləri: Xasiyyətcə – Mənası: Öz xüsusiyyətlərinə görə, təbiətinə görə. Nümunə: O, təbiətən, yoxsa xasiyyətcə mehribandır? ...