Zövq
Mənası: İncə duyğu, estetik hisslər, dad, ləzzət; bədii əsərin və ya hər hansı bir hadisənin gözəllik və ya əhəmiyyətini dərk etmə qabiliyyəti. Zövq anlayışı həm subyektiv (şəxsi təəssüratlara əsaslanan), həm də obyektiv (ümumi estetik prinsiplərə əsaslanan) olaraq başa düşülə bilər. Müəyyən bir əsərin və ya hadisənin zövqü insanın bilik səviyyəsindən, tərbiyəsindən, mədəniyyətindən və şəxsi təcrübələrindən asılıdır. Zövqün formalaşmasında genetik meylliklər, ətraf mühitin təsiri və sosial amillər mühüm rol oynayır. Yüksək zövqə malik insanlar ətraf aləmin gözəlliklərini daha dərin və incə şəkildə dərk edir, həmçinin öz həyatlarını daha zəngin və mənalı qururlar. Zövqün inkişafı davamlı təhsil, mədəniyyətlə əlaqə və öz üzərində işləməklə mümkündür. Zövq həm də xoş təəssürat, məmnunluq hissi kimi də başa düşülür. Məsələn, "Yeməyin zövqü əla idi" ifadəsində "zövq" sözü ləzzət mənasında işlənilir.
Mənbəyi: Sözün etimologiyasına görə, "zövq" ərəb dilindən keçmişdir və "incə duyğu" mənasını verir. Ərəbcə kökü aydınlaşdırılmalı olsa da, ümumi mənada estetik və ya sensor hisslərlə əlaqəli bir anlayışı ifadə edir.