Yüksək
Mənası: Hündür, uca, hündürlükdə olan, aşağıdan uca yer, yüksəklikdə olan. Mütləq hündürlükdən əlavə, məcazi mənada da işlənir: qüvvətli, möhtəşəm, əhəmiyyətli, qiymətli, nüfuzlu.
Mənbəyi: Sözün kökü "yük" sözündəndir. "Yük" sözü, "yoq" (yox olmaq, yoxdan olmaq mənasında köhnə bir feil) kəlməsinin dəyişmiş formasıdır. "-sək" şəkilçisi isə "yük" sözünə əlavə olunaraq "yüksəlmək" fe'lini əmələ gətirir. Beləliklə, "yüksək" sifəti "yüksəlmək" fe'lindən törəyərək, yüksəklik, hündürlük, yuxarı olmaq mənasını qazanmışdır. Bu etimoloji əlaqə sözün mənasının inkişafını aydınlaşdırır və onun köhnə türk dilləri ilə genetik əlaqəsini göstərir.