Yoğun
Mənası: Etimoloji cəhətdən düzəltmə sözdür. Kökü "yoğmaq" felindən götürülmüşdür. "Yoğmaq" əsasən "dolmaq", "qatılaşmaq" mənalarında işlənir. "Yoğun" sözü isə sifət olaraq "üstün", "yaxın", "sərin" kimi sözlərlə eyni qəlibə malikdir və "çoxlu", "sıx", "qalın", "şiddətli" mənalarında işlədilir. Məsələn, "yoğun iş günü", "yoğun yağış", "yoğun əhali" ifadələrində olduğu kimi.
Mənbəyi: Sözün etimoloji kökü "yoğmaq" felindən törəmədir. "Yoğmaq" sözünün türk dillərində geniş yayılmış kökü olduğu və "dolmaq", "qatılaşmaq", "qarışmaq" kimi mənaları olduğu düşünülür. "Yoğun" sözünün bu felin sifət formasına çevrilməsi ilə əmələ gəldiyi ehtimal olunur. Daha dəqiq etimoloji təhlili tarixi mətnlərin tədqiqi vasitəsilə aparıla bilər.