Yaz
Mənası: Bu söz iki əsas mənada işlənir: 1) İlın dörd fəslindən biri, qışdan sonra gələn, isti və günəşli fəsil; 2) Yazmaq hərəkəti zamanı istifadə olunan alət (qələm, fırça və s.). Həmçinin, “yazı” sözünün tərkib hissəsi kimi də işlənir (məsələn, yazı taxtası).
Mənbəyi: "Yaz" sözü ilə "yaşıl" sözünün eyni kökdən gəldiyi qeyd olunur. Bu, həm fəsil adının, həm də rəngin təbiətdəki canlılığın, bitkilərin canlanmasının simvolu kimi birlikdə qəbul edilməsinə işarədir. "Yazar" sözü ("göyərmək" mənasında) isə "göyərmək" feli ilə etimoloji əlaqəyə malikdir. Bu da göstərir ki, "yaz" sözünün kökü təbiətin canlanması, bitkilərin yeşərməsi ilə əlaqədardır. "Yazar" sözünün "göyərmək" mənasında işlənməsi qədim türk dillərindəki "yaz" morfeminin geniş məna çalarlarına işarə edir. Daha dəqiq etimoloji tədqiqatlar bu sözün kökünün Proto-Türk dilinə aid olduğunu göstərir və konkret bir kökün təyin edilməsi üçün əlavə araşdırmalar tələb olunur.