Vəch
Mənası: Bu söz əsasən "üz", "sim", "çöhrə" mənalarında işlədilir. Ancaq daha geniş mənada "səbəb", "üçün" kimi mənaları da vardır. Ədəbiyyatda tez-tez simvolik mənada, insanın zahiri görünüşünün arxasında gizlənən əsl mahiyyətini, ruhun vəziyyətini ifadə etmək üçün işlədilir. Məsələn, "vəch-i nurani" ifadəsi nurlu, pak üzü ifadə edir.
Mənbəyi: Sözün əsas mənası "üz" olsa da, etimoloji kökü ərəbcədir. Bəşir Əhmədovun "Etimologiya lüğəti"ndə qeyd olunduğu kimi, ərəbcə "səbəb" mənasını da özündə əks etdirir. Bu, sözün məna inkişafında və müxtəlif kontekstlərdə istifadəsində əhəmiyyətli rola malikdir. "Vəch" sözünün ərəbcədən türkcəyə keçməsi zamanı məna genişlənməsi və köçürmə mənaların əmələ gəlməsi müşahidə olunur. Belə ki, "səbəb" mənasından "üz" mənasına keçid simvolik və metaforik əlaqəyə əsaslanır: insanın üz ifadəsi onun əhval-ruhiyyəsinin və ya daxili vəziyyətinin bir səbəbi, göstəricisi ola bilər.