Uçurum
Mənası: Çox hündür və dik yamac, dərin uçqun, uçqunluq. Əlçatmaz, dəhşətli həddə çatmış bir vəziyyət, maneə.
Mənbəyi: Sözün kökü "uç" feilidir. "-ur" şəkilçisi "uç-" felinin təsirli feil formasını yaradır (uçur - uçmağa, düşməyə məcbur edir). "-um" şəkilçisi isə bu təsirli feildən isim düzəldir, yəni "uçmağa, düşməyə məcbur edən yer" mənasını ifadə edir. Beləliklə, "uçurum" sözü etimoloji olaraq "uçmaqdan" və ya "düşməkdən" qaçılmaz vəziyyəti təsvir edən bir yerə işarə edir. Bəşir Əhmədovun "Etimologiya lüğəti"ndə də bu izah əksini tapmışdır.