Uc
Mənası: "Son", "uç", "zirvə", "kənar" mənalarını ifadə edən söz. Həm konkret, həm də məcazi mənada işlənə bilər. Məsələn, "dağın ucu", "qələmin ucu", "işin ucu" kimi ifadələrdə müxtəlif mənalarda istifadə olunur.
Mənbəyi: Sözün etimologiyası "u" saitindən törəmədir. "U" səsi "son", "uç" mənalarını özündə ehtiva edən və bircə səsdən ibarət olan ibtidai bir söz olaraq qəbul edilir. "Uc" sözü isə bu "u" sözündən törəmişdir. Bu, sözün qədimliyini və dilin inkişafında erkən mərhələlərdə mövcudluğunu göstərir. Bəşir Əhmədovun araşdırmalarına əsasən, "uc" sözü fonetik olaraq sadələşmiş bir formadır və daha mürəkkəb bir etimoloji tarixə malik ola bilər. Daha dəqiq etimoloji tədqiqatlar bu məsələni aydınlaşdıra bilər.