Tüpürcək
Mənası: Tüpürmək feilindən yelləncək qəlibi üzrə əmələ gəlmiş sözdür. Tüpürmə hərəkətinin nəticəsi olaraq ağızdan çıxan maye, tüpürcək adlanır. Söz, həm də tüpürmə hərəkətini ifadə edən feildən törəmiş bir isim kimi işlənir. Məsələn, "O, əsəbindən tüpürcəyi qurudu" ifadəsində töpürcək, şiddətli əsəbləşməni ifadə edən məcazi mənada işlənmişdir. Tüpürcəyin miqdarı və xüsusiyyətləri insanın sağlamlıq vəziyyətini göstərən əlamət ola bilər.
Mənbəyi: Sözün etimologiyası tüpürmək feili ilə bağlıdır. Yelləncək qəlibi vasitəsilə feildən isim əmələ gəlmişdir. Bu, Azərbaycan dilinin morfoloji quruluşunun xüsusiyyətlərindən biridir. Sözün kökü türk dilləri ailəsinə aiddir və bu dillərdə də oxşar mənalarda işlənən sözlərin olması ehtimal olunur.