Təsbeh
Mənası: İslam dinində Allaha həmd etmək, dua etmək üçün istifadə olunan, 99, 33 və ya digər sayda muncuqdan ibarət iplik və ya zəncir. Həmçinin, bu muncuqları sayaraq dua etmək əməli də "təsbeh çəkmək" kimi ifadə olunur. Müasir istifadədə, bəzən sadəcə muncuqlardan düzəlmiş zəncirlərə də təsbeh deyilir.
Mənbəyi: Ərəb dilindən keçmişdir. Ərəb dilindəki "سبحة" (subḥa) sözündən götürülmüşdür. Bu söz "səhər", "səhər teli" mənalarını daşıyır və buradan da "səhər teli dua etmək" mənasına gələn mərasimə aid olaraq istifadə edilməyə başlamış və sonradan müasir mənasını almışdır. Bəzi tədqiqatçılar "subḥa"nın "təmizləmək", "parıldatmaq" mənalarını da nəzərə alaraq, Allaha ibadət etməklə ruhun təmizlənməsi və nurlanması ilə əlaqələndirirlər. Lüğətin əsas mənası olan "səhər teli dua etmək" və ya "səhər dua"sı ilə müasir mənası arasında semantik bir əlaqə mövcuddur, çünki səhər dualarının təkrarlanması təsbeh çəkməyə bənzəyir.