Tərbiyə
Mənası: İnsanın əxlaqının, davranışının, düşüncə tərzinin yaxşılaşdırılması, kamilləşdirilməsi prosesi; ədəb-ərkan öyrətmə, tərbiyə vermə. Həmçinin, bitkinin və ya heyvanın böyüməsinə, inkişafına qayğı göstərmək, onları müəyyən qaydada yetişdirmək mənasını da verir.
Mənbəyi: Sözün əsas mənbəyi ərəb dilinə dayanır. Azərbaycan dilində istifadə olunan "tərbiyə" sözünün kökü ərəb dilindəki "rəbba" (ربّى) felindən gəlir ki, bu da "bəsləmək", "böyütmək", "qidalandırmaq" mənalarını verir. Azərbaycan dilindəki "bəsləmək" sözü ilə etimoloji əlaqəsi aydın görünür. Fars dilindəki "pərvərəndə" (پرورده) sözü də eyni kökdən gəlir və həm "yedirtmək", həm də "tərbiyə etmək" mənalarını ehtiva edir. Beləliklə, "tərbiyə" sözü, əsasən, fiziki qidalanma və inkişafdan irəli gələrək, məcazi mənada əxlaqi və intellektual inkişafı da əhatə edən geniş bir məna qazanmışdır. "Bis" (bəs) sözü ilə bağlı qeyd də sözün kökünün qidalandırma ilə əlaqəsini göstərir. "Bəslə" feli "tərbiyə et", "qidalandır" mənalarını verir.