Şərə-şür
Mənası: Cəncəl adamlarla bağlı işlədilən sözdür. Həmçinin, qalmaqallı, biabırçı, şərli adama və ya vəziyyətə aid edilə bilər. Sözdəki "şər" komponentinin "şeyn" kimi də işlədilməsi, biabırçılıq, ləkə mənasını daha da gücləndirir.
Mənbəyi: Söz iki hissədən ibarətdir: "şər" və "şur". "Şər" sözü ərəb mənşəli olub, "ləkə", "biabırçılıq", "pislik" mənalarını verir. "Şur" sözü isə fars mənşəli olub, "qalmaqal", "dava", "cəngəl" mənalarında işlənir. Beləliklə, "şərə-şür" sözü leksik birləşmə olaraq ərəb və fars dillərindən Azərbaycan dilinə keçmiş və mənasını bu dillərdəki köklərinin birləşməsindən əldə etmişdir. "Şər"in "şeyn" kimi də işlədilməsi, bu sözün Azərbaycan dilindəki inteqrasiyasının və ədəbiyyatda müxtəlif mənalarda istifadəsinin əyani nümunəsidir.