Şəhriyar
Mənası: Qədim İranda şaha həşəmətdara deyiblər, bu söz tədricən “şəhriyar” şəklinə düşüb. Şah (yəni şəhriyar) arvadına isə "şərabanu" adı verilib (“şah arvadı” mənasını verir).
Mənbəyi: Sözün etimologiyası qədim fars dilinə dayanır. "Şəhriyar" sözü "şəhr" (şəhər) və "yar" (sahib, bəy, hökmdar) sözlərinin birləşməsindən yaranmışdır və "şəhər sahibi", yəni "hökmdar" mənasını verir. "Şərabanu" sözü də eyni kökdən gəlir və "şahın arvadı" anlamını ifadə edir. Beləliklə, "şəhriyar" sözü qədim fars imperiyasının hökmdarlarına verilən titulların tərkib hissəsi olmuş və zamanla öz müasir mənasını qazanmışdır.