Su
Mənası: Maye halda olan, rəngsiz, dadsız və iysiz kimyəvi birləşmə, həyat üçün vacib olan maddə. Həmçinin, müəyyən bir ərazidən axan su kütləsi (çay, dərə, bulaq) mənasında da işlədilir. Tarixən, su ilə bağlı müxtəlif anlayışları əks etdirən bir sıra sinonim və ya əlaqəli sözlər mövcuddur. Məsələn, "yul" (bulaq, arx), "yulaq" (çay, su), "kölər" (su yığılan yer), "yelpir", "yelpək" (islatmaq), "çoqra" (qaynamaq), "çoqrama yul" (isti su), "ol ton" (yaş paltar) kimi sözlər su ilə bağlı müxtəlif məqamları ifadə edir və dilin inkişafında su anlayışının necə formalaşdığını göstərir.
Mənbəyi: Sözün etimologiyası qədim türk dillərinə, hətta daha qədim dillərə (məsələn, Proto-Türk dillərinə) gedib çıxır. "Su" sözünün müxtəlif türk dillərindəki analoji formaları və əlaqəli sözlərin mövcudluğu bu fikri təsdiqləyir. "Yul", "yulaq", "kölər" və digər yuxarıda qeyd olunan sözlər isə su ilə əlaqəli daha spesifik anlayışları ifadə edən, dialektal və ya tarixi köklərə malik olan sözlərdir. Onların bir çoxu zaman keçdikcə dilin inkişafı ilə əsasən "su" sözü ilə əvəz olunmuş, lakin bəziləri dialektlərdə və ya müəyyən kontekstlərdə hələ də istifadə olunur. Daha dərin bir tədqiqat Proto-Türk və ya hətta daha qədim dillərdəki mümkün əlaqəli kökləri müəyyən etməyə imkan verə bilər.