Sınmaq
Mənası: Qırılmaq, parçalanmaq, iki və ya daha çox hissəyə bölünmək. Həm maddi cisimlər (məsələn, budaq sınmaq, qab sınmaq), həm də mənəvi, ruhi vəziyyətlər üçün (məsələn, ürək sınmaq, səbr sınmaq) işlədilən bir sözdür. Sınmaq həmçinin bir şeyin dayanıqlılığının itirilməsi, pozulması mənasında da işlənə bilər.
Mənbəyi: Sözün qədim kökü "sı" (ломать - rusca "ломать" felinin kökü, mənası "qırmaq") kəlməsindən törəyir. "-maq" şəkilçisi isə fe'l düzəltmək üçün istifadə olunmuşdur. "-n" şəkilçisi isə qayıdış fel forması yaratmaq üçün kökə əlavə edilmişdir. Beləliklə, "sınmaq" sözü "qırılmaq" mənasını ifadə edən qədim bir kökə əsaslanır və qayıdış formasını göstərən əlavə ilə zənginləşdirilmişdir. Bu, sözün qədim türk dillərindən miras qalmış bir söz olduğunu göstərir.