Səs
Mənası: Qulaqla eşidilən hər hansı bir təsir, titrəyiş. Tarixən bu mənada "ün" kəlməsi işlədilib. Görünür, "səs" kəlməsi də "səda", "səmir" sözləri kimi alınmadır. "Küy" sözü də "səs" kəlməsinin sinonimidir. "Səs" müxtəlif kontekstlərdə müxtəlif mənalarda işlənə bilər: insan səsi, heyvan səsi, təbiət səsləri, maşın səsi və s. Bundan əlavə, məcazi mənada da işlənir: səs-küy, səs çıxarmaq, səssiz qalmaq, səs vermək (səsvermədə) və s.
Mənbəyi: Sözün dəqiq etimoloji kökü müəyyən edilməsə də, "səda" və "səmir" sözləri ilə qohumluğu güman edilir. Bu sözlərin hamısı eyni fonetik kökə malikdir və ses- duyğu ilə əlaqəli hadisələri ifadə edir. "Səs" sözünün türk dillərindən gəldiyi ehtimal olunur. Daha dəqiq tədqiqatlar sözün etimologiyasını daha aydınlaşdıra bilər.