Sərgərdan
Mənası: Başını qarışdıran, yolunu itirmiş, məqsədsiz gəzən, evsiz-eşiksiz, sığınacaqsız, bədbəxt insan. Həmçinin, məcazi mənada, fikirləri qarışıq, çaşqın, bir məqsədə yönəlməmiş vəziyyətdə olan şəxs və ya hadisə üçün də işlədilir.
Mənbəyi: Söz farsca sər (baş) və gərdan (dolanmaq, fırlanmaq, dönmək) sözlərindən əmələ gəlib. "Başını dolandıran", "başını qarışdıran" mənasını ifadə edir. Gərdan və gərdiş kökdaş sözlərdir. Gərdən ("boyun") sözü ilə də etimoloji əlaqəsi vardır, çünki boyun hərəkətinin məcazi mənada düşüncənin qarışmasına bənzədilməsi sözün əmələ gəlməsinə təsir göstərmiş ola bilər. Sözün mənşəyinin farsca olması, onun Azərbaycan dilinə fars dilindən keçdiyini göstərir. Ədəbiyyatda tez-tez istifadə olunaraq, məcazi mənaları daha da genişlənmişdir.