Səftər
Mənası: “Səf (cərgə) dağıdan”, “cərgəni pozan”, yəni “igid”, “cəsur” (halay pozan) mənasını verir. Söz, döyüş zamanı düşmən cərgələrini dağıdan, qarışıqlığa salan igidlər üçün işlədilən ifadədir. Halay pozan kimi də izah edilməsi, səfət sözünün həm də rəqs və ya oyun zamanı qaydaları pozaraq fərqlənən şəxslər üçün də istifadə edilə biləcəyini göstərir.
Mənbəyi: Sözün etimologiyası "səf" (cərgə) sözündən törəmədir. "Səf dağıdan", "səf pozan" mənalarından yaranaraq "igid", "cəsur" mənalarını qazanmışdır. Alınma söz olmasına baxmayaraq, konkret hansı dildən keçməsinə dair dəqiq məlumat yoxdur. Daha ətraflı araşdırmalar sözün mənşəyini aydınlaşdıra bilər.