Sevinc
Mənası: Bu söz “sevmək” feilindən əmələ gəlmişdir. Gülünc qəlibi üzrə yaranmış bir sözdür. Sevinc, insanın xoş duyğu və hisslərini ifadə edən, ruhi yüksəliş və məmnunluq hissi ilə müşayiət olunan bir vəziyyəti bildirir. Xoş hadisələrə, müvəffəqiyyətlərə və arzuların gerçəkləşməsinə qarşı duyulan xoşbəxtlik və şadlıq hissi kimi də tərif oluna bilər.
Mənbəyi: Sözün etimologiyasına görə, “sevinc” sözü “sevmək” felindən törəmişdir. “Sevmək” feili ilə əlaqəli olaraq, sevinc hissinin əsasında sevgi, məhəbbət və bağlılıq kimi duyğuların yatdığı güman edilir. Gülünc qəlibi üzrə yaranması isə sözün formalaşma qaydasını və fonetik inkişafını göstərir. Bu, sözün quruluşunun kökü və əlavələri vasitəsilə necə meydana gəldiyini izah edir.