Platonik Sevgi
Mənası: Yunan filosofu Platonun əsərlərində təsvir olunan, cinsi əlaqədən uzaq, mənəvi və idealist bir sevgi növü. Platonun fikrincə, bu sevgi ideal gözəllik və kamilliyin axtarışı ilə bağlıdır və cismani istəklərdən təmizlənmiş, ruhsal bir birləşməni əks etdirir. Platonun əsərlərində təsvir olunan bu sevgi növü müxtəlif interpretasiyalara malikdir, lakin ümumi olaraq fiziki cəlbəliyin olmaması, platonik sevginin əsas xüsusiyyəti sayılır. Bu sevgi, tez-tez dostluq, hörmət və qarşılıqlı intellektual anlayış əsasında qurulur. Platonun dialoqlarında, ideal sevginin axtarışının insana əsl həqiqəti və mənəvi kamilliyi kəşf etməyə doğru aparması vurğulanır.
Mənbəyi: Terminin mənbəyi qədim Yunan filosofu Platonun (e.ə. 428/427 – 348/347) əsərləridir. Onun dialoqlarında, xüsusilə də "Simpozium" əsərində, sevgi və onun müxtəlif formaları geniş şəkildə təhlil edilir. "Platonik sevgi" anlayışı məhz bu əsərlərdən, Platonun sevgiyə dair fikirlərindən irəli gələrək formalaşıb. Platonun tələbələrinin və davamçılarının yazıları da bu anlayışın yayılmasına və formalaşmasına öz töhfəsini vermişdir. Lakin, Platon öz əsərlərində "platonik sevgi" ifadəsini istifadə etməmişdir. Bu termin daha sonralar, Platonun fəlsəfəsindən ilham alaraq yaradılmışdır.