Plankton
Mənası: Suyun üzərində və ya içərisində sərbəst üzən, öz hərəkət qabiliyyəti məhdud olan kiçik orqanizmlər topluluğu. Bunlara bakteriyalar, yosunlar, kiçik heyvanlar və onların sürfələri daxildir. Plankton bitki və heyvan planktonu olaraq iki əsas qrupa bölünür. Bitki planktonu (fitoplankton) fotosintez edərək öz qidasını özü istehsal edir, heyvan planktonu (zooplankton) isə digər orqanizmlərlə qidalanır. Plankton dəniz və şirin su hövzələrində geniş yayılmışdır və qida zəncirinin əsasını təşkil edir.
Mənbəyi: Söz yunanca planktós (πλανκτός) sözündən götürülmüşdür. Planktós "sərbəst gəzən", "üzən" mənasını verir. Bu termin ilk dəfə 1887-ci ildə alman okeanoqrafı Viktor Hensen tərəfindən elmi termin kimi istifadə olunmuşdur. Beləliklə, sözün mənşəyi yunan dilinin dənizçilik və təbiət təsvirləri ilə bağlı söz ehtiyatından qaynaqlanır.