Peyvənd
Mənası: Əsasən tibbdə istifadə olunan "peyvənd" sözü, orqanizmin müəyyən xəstəliklərə qarşı immunitetini artırmaq məqsədilə həmin xəstəliyə səbəb olan zəiflədilmiş və ya öldürülmüş mikrobların, virusların və ya onların toksinlərinin və ya bənzər maddələrin orqanizmə daxil edilməsi prosesini bildirir. Daha geniş mənada isə bir şeyin başqa bir şeyə birləşdirilməsi, əlavə edilməsi, aşılama mənasını da daşıya bilər.
Mənbəyi: Söz fars dilindən götürülmüşdür. "Peyvənd" sözü farsca "peyvəst" (چسباندن - yapışdırmaq, birləşdirmək) feilindən törəmişdir. "Peyvəst" öz növbəsində "peyk" (yarım, parça, hissə) və "vəst" (birləşdirmək, əlavə etmək) sözlərindən əmələ gəlmişdir. Yəni, əslində "bir-birinə yapışdırılmış", "birləşdirilmiş" mənasını ifadə edir. Tibbdə istifadə olunan mənası da bu etimoloji kökdən irəli gələrək, immunitet sisteminə əlavə edilən maddələrin orqanizm ilə birləşməsini, inteqrasiyasını ifadə edir. Fars dilindəki "peyvəndgah" sözü isə "oynaq" (сустав) mənasını daşıyır ki, bu da iki hissənin birləşmə nöqtəsini ifadə edir və sözün ümumi mənası ilə əlaqədardır.