Parlamaq
Mənası: Güclü işıq saçmaq, qəfil parlaq olmaq, parlaq şüalar saçmaq. İşığın kəskin artması, qəfil güclənməsi. Məcazi mənada: qəfil şöhrət tapmaq, gözə çarpmaq, diqqəti cəlb etmək.
Mənbəyi: Sözün kökü (par) təqlidi sözdür (yada sal; parıltı). "Par" kökündən feil əmələ gəlib. Bu, sözün səs təqlidi mənşəyini göstərir. Yəni, "par" sözü işığın qəfil və güclü parıltısını təsvir edən səs təqlidi bir ifadədir. Feilin əmələ gəlməsi isə hərəkəti, prosesi ifadə edir.