Ölüm
Mənası: Canın, həyatın birdəfəlik qırılması, tükənməsi, sona çatması; bioloji fəaliyyətin dayanması. Dilimizdə “ölüm”, ya “olum”; “ölüm-dirim” (mübarizəsi), “ölüm-qalım” (məsələsi) kimi ifadələr də işlədilir. Bu ifadələr sinonimlik əlamətinə malik olsa da, son ikisi daha çox müəyyən bir hadisənin vacibliyini, qarşıdurmanın şiddətini və ya qərarın əhəmiyyətini vurğulamaq üçün işlədilir. Ölüm həmçinin metaforik mənada da işlənə bilir, məsələn, bir şeyin, hadisənin, ideyanın sona çatması, tükənməsi mənasında.
Mənbəyi: “Ölüm” sözünün etimologiyası qədim türk dillərinə gedib çıxır. *Öl-* morfeminin "itmək", "yox olmaq" mənalarını ifadə etdiyi güman edilir. "-üm" isə isim şəkilçisidir. Beləliklə, sözün əsas mənası "həyatın itməsi" kimi təfsir edilə bilər. Müxtəlif türk dillərində bu sözün fonetik və qrammatik formaları müxtəliflik göstərir, lakin əsas məna oxşarlıq saxlayır. Daha dəqiq etimoloji araşdırmalar üçün əlavə filoloji tədqiqatlar aparmaq lazımdır.