Oruc
Mənası: Oruc sözü iki əsas mənada işlənir: 1) Ramazan ayında və ya digər dini mərasimlərdə müəyyən müddət yeməkdən və içməkdən çəkinmə, orucluq; 2) Şəxs adı kimi də işlənir.
Mənbəyi: Sözün etimologiyası Fars dilinə dayanır. Fars dilində orucluğa "ruza" (روزه) deyilir ki, bu da "воздержание" (özünü saxlama, çəkinmə) mənasını verir. Azərbaycan dilinə Fars dilindən keçmiş və zamanla fonetik dəyişikliyə uğrayaraq "oruç" formasını almışdır. "Ruza" sözünün kökü isə ərəb dilindəki "ruza" (رُزْء) sözü ilə bağlı ola bilər. Ancaq bu əlaqənin qətiliklə təsdiqlənməsi üçün daha dərin araşdırmalar tələb olunur. Sözün leksik mənası ilə yanaşı, Azərbaycan mədəniyyəti və tarixi kontekstində əhəmiyyətli rol oynayan Ramazan ayına və orucluq adətinə istinad edir. Beləliklə, "oruç" sözünün mənası və işlənməsi mədəni kontekstə də bağlıdır.