Möcüzə
Mənası: Qeyri-adi, təbii qanunlara zidd hadisə; möhtəşəm, heyrətamiz, gözlənilməz hadisə. Adi insan qavrayışının xaricində olan, ilahi qüvvənin müdaxiləsi ilə baş verən hadisə kimi də başa düşülür. Söz, həmçinin, qeyri-adi bacarıq və qabiliyyəti ifadə etmək üçün də işlədilə bilər.
Mənbəyi: Sözün əsasını ərəb dilindəki "icaz" (عجاز) və ya "a'caz" (اعجاز) sözləri təşkil edir. Bu sözlər "möcüzə", "heyranedici hadisə", "qeyri-adi hadisə" mənalarını verir. "İcaz" sözü ilə eyni kökdən gələn "əcaz" (عجز) sözü isə "qüsur", "aciylik", "qabiliyyətsizlik" mənalarını ifadə edir. Möcüzənin, əksinə, qeyri-adi və insan gücünün xaricində olan hadisə olması ilə bu əlaqə aydın görünür. Belə ki, möcüzə adətən insan qabiliyyətlərinin kənarında baş verən bir şeydir. Azərbaycan dilinə ərəb dilindən keçmişdir.