Məstan
Mənası: Məst sözündən əmələ gəlmiş olub, “xumarlanan”, “sərxoş halda olan” mənalarını verir. Həmçinin, şadlıqdan və ya başqa bir səbəbdən həddindən artıq coşqun, valehedici vəziyyətdə olan şəxs üçün də işlədilə bilər.
Mənbəyi: Sözün etimoloji kökü "məst" sözündəndir. "Məst" sözü öz növbəsində fars dilindən keçmişdir və farsca "məst" (مست) sözü ilə eyni kökdəndir. Bu söz ərəb dilindəki "sərxoş" mənasını verən sözlərlə də etimoloji əlaqəyə malikdir. "Məstan" sözü isə "məst" sözünə "-an" şəkilçisinin artırılması ilə əmələ gəlmişdir, bu şəkilçi isə fəal iştirakçını ifadə edir.