Qiyafət
Mənası: Zahiri görkəm, görünüş, xarici qiyafə. İnsanın və ya əşyanın xarici görünüşü, formasını, bədən quruluşunu, geyimini və s. əhatə edən ümumi təəssürat.
Mənbəyi: Ərəb dilindən keçmişdir. Ərəb dilindəki "qiyafət" (قيافة) sözü "zahiri görkəm" mənasını verir. Sözün leksik mənası zamanla Azərbaycan dilinə inteqrasiya olunaraq indiki mənasını qazanmışdır. Ərəb dilindəki kökü "qaf" (ق) felindən törəyən bu söz, formasını, quruluşunu, xarici görünüşünü ifadə edir. Azərbaycan dilinə əsasən klassik ədəbiyyat dövründə daxil olmuş və geniş istifadə olunmaqdadır.