Qızğın
Mənası: Çox isti, alovlu, parlaq; həyəcanlı, coşğun, qızmar; şiddətli, qızğın mübahisə, qızğın ehtiras.
Mənbəyi: Sözün kökü "köz" kəlməsi ilə bağlıdır. "Köz" həm sifət (köz-ər-mək), həm isim, həm də feil kimi işlənmişdir. Feil olan "köz" kəlməsi "qız(maq)" formasına düşmüş və buradan "qızğın" sözü əmələ gəlmişdir. "Qızmaq" felinin "qızğın" sifətini yaratması, istiliyin və parlaqlığın intensivliyini ifadə edir. "Köz"ün türkiyə dillərindəki qohum sözləri də bu etimoloji əlaqəni təsdiq edir. Qızğın sözünün mənasının genişlənməsi isə istilikdən həyəcana və şiddətə doğru metaforik bir keçid nəticəsində baş vermişdir. Bu, dilin təkamülü zamanı sözlərin məna çalarlarının dəyişməsinə və genişlənməsinə bir nümunədir.