Qırıq-sökük
Mənası: Tamamilə dağılmış, yararsız hala düşmüş, parçalanmış, dağıntı halında olan. Söz birləşməsi olaraq, qarışıq, nizamsız, səliqəsiz vəziyyəti ifadə edir. Həm maddi əşyalar, həm də mənəvi vəziyyətlər üçün işlədilə bilər. Məsələn, "qırıq-sökük ev", "qırıq-sökük həyat" kimi.
Mənbəyi: Sözün ikinci komponenti olan "sökük" əslində "sökülmüş" sözünün qısaldılmış formasıdır. Söz birləşməsi "qırıq-tökük" ilə semantik cəhətdən yaxındır. "Tökük" sözü isə "tökülmüş" sözündən əmələ gəlmişdir və "dağılmış", "parçalanmış" mənasını verir. Beləliklə, "qırıq-sökük" sözü iki əsas komponentin birləşməsindən əmələ gələrək, "qırıq" və "sökülmüş" (və ya "tökülmüş") mənalarını özündə birləşdirir. Bu birləşmənin kökü "qırmaq" və "sökmaq" (və ya "tökmaq") fellərinə dayanır və qədim türk dillərindən gəlmədir.