Qımışmaq
Mənası: Kök (qım) təqlidi sözdür (qımıltı). Görünür, həm də feil kimi işlədilib, qayıdış növdür. Ad (isim) yerində işlədilən qım sözündən qımıldamaq, qım-qım kimi sözlərin əmələ gəlməsi müşahidə olunur. Hərəkətin az, zəif, durğun halda olması mənasını verir. Kiçik, zəif hərəkətləri ifadə edir. Məlumatlı mənbələrə əsasən, “qımışmaq” sözü tez-tez bir şeyin azca, nəzərə çarpmayacaq dərəcədə hərəkət etməsini, titrəməsini ifadə etmək üçün işlədilir. Məsələn, "ağacın yarpaqları qımışayırdı" və ya "əli qımışayırdı" kimi ifadələrdə işlənir.
Mənbəyi: Sözün etimologiyası təqlidi (onomatopoeik) köklərə dayanır. "Qım" kökü hərəkətin səsini təsvir edən bir səs təqlidi olaraq qəbul edilir. Bu kökə -ışmaq əlavəsi ilə feil formasını alır və qayıdış feili kimi işlənir. "Qımışmaq" sözünün etimoloji inkişafı "qım" (kök) + "-ış-" (qayıdış əlavəsi) + "-maq" (feil şəkilçisi) kimi təqdim oluna bilər. Sözün qədim türkcə köklərə bağlı olduğu ehtimal olunur.