Qıfılbənd
Mənası: Qıfıl (ərəb mənşəli) və bənd (fars mənşəli) sözlərinin birləşməsindən əmələ gəlmiş bir söz olub, hər iki komponent “bağlama”, “möhkəm bağlama” mənalarını ifadə edir. Poetik bir termin olaraq, şeir növünü ifadə edir. Qıfılbənd şeirlərdə, xüsusilə də qəzəllərdə, beytin son misralarının səslənməsinin bir-birinə uyğunluğu ilə xarakterizə olunur. Bu uyğunluq şeirin bütövlüyünü və ahəngini daha da gücləndirir.
Mənbəyi: Sözün iki hissəsi müxtəlif dillərdən götürülmüşdür: "Qıfıl" ərəb dilindən, "bənd" isə fars dilindən keçmişdir. Hər iki sözün də əsas mənası “bağlamaq”, “möhkəmləndirmək” kimi anlamlarla bağlıdır. Bu iki sözün birləşərək şeir növünü ifadə etməsi, şerlərin bəndlərinin bir-birinə qıfıl kimi bağlanmasına, yəni səslənmə uyğunluğuna əsaslanır.