Qəlb
Mənası: Ürək; insanın duyğularının, hisslərinin, düşüncələrinin mərkəzi; könül; sevgi, məhəbbət və həsrətin məskəni. İnsan anatomiyasında ürəyin metaforik mənası olaraq da işlənir. Həmçinin, məcazi mənada qəlb sözü şüur, düşüncə, iradə və qərarvermə qabiliyyətinin ifadəsində də işlədilir.
Mənbəyi: Ərəbcə “qalb” sözündəndir. Ərəbcədə də eyni mənada, yəni ürək və metaforik mənada hisslər mərkəzi kimi işlənir. Azərbaycan dilinə ərəb dilindən keçmişdir və uzun müddətdir ki, dilin ayrılmaz tərkib hissəsi kimi istifadə olunur.